Thursday, May 6, 2010
യോനായുടെ അടയാളം
Monday, May 3, 2010
യേശുവിന്റെ ക്രൂശീകരണം
Wednesday, April 28, 2010
ബലിയാക്കപ്പെട്ടത് പിതാവോ പുത്രനോ?
ക്രിതുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും - 10
നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട മറ്റൊരു പ്രശ്നം യേശുവിലുള്ള മനുഷ്യ ന്ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നാണ്. ഏതൊരു താര്ക്കിക യുക്തിയുടെയുംഅടിസ്ഥാനത്തില് അദ്ദേഹം ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. കാരണം അദ്ദേഹംമനുഷ്യവംശത്തിന്റെ പാപഭാരം വഹിക്കാന് ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. ഈ പുതിയ വിഷയം ചര്ച്ചയിലേക്ക് കടന്നുവരുമ്പോള് അത് ഇതിനുമുമ്പ് നാം പരിഗണിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിലേക്ക് നമ്മെ ആനയിക്കുന്നു. അതായത് പാപം ചെയ്യാന് ആദമിന്റെയും ഹവ്വയുടേയും സന്തതികള്ക്ക് പൊതുവെ പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച പ്രവണതയുണ്ടല്ലോ. ആ പാപ പ്രവണതക്ക് യേശുവിലുള്ള മനുഷ്യനുമായുള്ള ബന്ധത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുമ്പോള് ഒരാള് തീര്ച്ചയായും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപ്പാകും.
ദൈവപുത്രനും മനുഷ്യനും വസിക്കുന്ന യേശുവിന്റെ ശരീരത്തിലെ ദ്വയാത്മകാവസ്ഥയില് വിശ്വസിക്കുമ്പോള് യേശുവിലെ ദൈവികപുത്രന് മാത്രമായിരുന്നു പാപരഹിതന് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതാവും ഏറ്റവും നല്ലത്. ദൈവപുത്രനോടൊപ്പം വസിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ സ്ഥിതിയെന്തായിരിക്കും? മനുഷ്യനായ യേശു ജനിച്ചത്, ദൈവം പ്രദാനം ചെയ്ത ജീനില് നിന്നും സ്വഭാവഗുണങ്ങളില് നിന്നുമായിരിക്കുമോ? അങ്ങനെയാണെങ്കില് അദ്ദേഹം യേശുവിലുള്ള ദൈവത്തെപോലെ പെരുമാറണം. മനുഷ്യനാണ് എന്ന പേരില് അദ്ദേഹം അതുമിതും ചെയ്ത് കൃത്യവിലോപം കാട്ടിക്കൊണ്ടുള്ള യാതൊരു ഒഴിവുകഴിവും സ്വീകാര്യമല്ല. അദ്ദേഹത്തില് ദൈവാംശം ഇല്ല എങ്കില് അദ്ദേഹം വെറുമൊരു സാധാരണമനുഷ്യനായിരുന്നുവെന്ന് നാം സമ്മതിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ, അര്ദ്ധ മനുഷ്യനാണെന്നെങ്കിലും സമ്മതിക്കേണ്ടതാണ്. എന്നാല് യേശുവുമായി കൂടിച്ചേര്ന്ന ആ മനുഷ്യവ്യക്തിക്ക് മനുഷ്യസഹജമായ പാപം ചെയ്യാനുള്ള പ്രവണതയുണ്ടാകും. ഉണ്ടാവുന്നില്ല എങ്കില് എന്താണ് അതിന്റെ കാരണം? സംഗതി വളരെ വ്യക്തമാണ്. തന്റെ ദൈവപങ്കാളിയില് നിന്നു തികച്ചും വിഭിന്നനായ യേശുവിലെ മനുഷ്യനെപറ്റി പറയുന്നത് കൊണ്ട് യാതൊരു നേട്ടവുമില്ല. യേശുവിലുള്ള മനുഷ്യന് സ്വതന്ത്രനായിതന്നെ പാപിയാകേണ്ടതുണ്ട്. പാപത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാരവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുമലിലിടാമല്ലോ. എല്ലാറ്റിനും പുറമെ മനുഷ്യവംശത്തിന്നുവേണ്ടി കുരിശില് വെച്ച് മരിച്ച ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തു അത്ര സ്വാര്ത്ഥരഹിതനായിട്ടല്ല മരിച്ചത് എന്ന കാര്യം കൂടി അവതരിപ്പിച്ചാല് മാത്രമേ ഈ ചിത്രം പൂര്ത്തിയാവുകയുള്ളൂ. മരിക്കുമ്പോള് അദ്ദേഹത്തിനുള്ള മുഖ്യമായ ഉല്ക്കണ്ഠ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പകുതി സഹോദരനെ കുറിച്ചായിരുന്നു. ഈ വിശ്വാസങ്ങളെല്ലാം ബുദ്ധിപരമായി ദഹിക്കാന് അതീവ ദുഷ്ക്കരമാണ്. പക്ഷേ, നമ്മുടെ വീക്ഷണകോണില് നിന്ന് നോക്കുമ്പോള് യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ല. അമ്പരപ്പിന്റെയും അതീവ ദുഃഖത്തിന്റെയും വിലാപം നടത്തിയ നിഷ്ക്കളങ്കനായ യേശു ദ്വന്ദവ്യക്തിത്വം വഹിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കേവലംമനുഷ്യന് മാത്രമായിരുന്നു.
യേശുവിന്റെ പ്രഹേളിക
ഞാന് യേശുവില് അവിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്ന കാര്യം ഒരിക്കല് കൂടിവ്യക്തമാക്കട്ടെ. അസാധാരണമായ മഹല്ത്യാഗങ്ങള് വരിച്ച ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകന് എന്ന നിലയില് അദ്ദേഹത്തോട് എനിക്ക് അതിരറ്റ ബഹുമാനമുണ്ട്. അഗ്നിപരീക്ഷകളുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരു പുണ്യാത്മാവായിട്ടാണ് ഞാന് യേശുവിനെ കാണുന്നത്. എന്നാല് ക്രൂശീകരണത്തിന്റെ വിവരണങ്ങള് മാറാതെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാര്യം യേശു സ്വേച്ഛയാല് കുരിശില് മരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റുമാര്ഗങ്ങളൊന്നുമില്ല എന്നാണ്. ശത്രുക്കള് അദ്ദേഹത്തെ ക്രൂശിച്ച് വധിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നതിന് തലേന്ന് തന്റെ അനുയായികളോടൊപ്പം രാത്രിയിലുടനീളം അദ്ദേഹം പ്രാര്ത്ഥിച്ചിരുന്നതായി നാം കേള്ക്കുന്നു. കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാദത്തിന്റെ (താന് മിശിഹാ ആണെന്ന വാദം) സത്യസാക്ഷ്യം ഈ പരീക്ഷണത്തിനു (കുരിശു സംഭവത്തിന്റെ) മുമ്പില് തെളിയിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവ ത്തിന്റെ മേല് കറ്റുകെട്ടിപറയുന്ന ഒരു കള്ളവാദി മരത്തില് തൂക്കപ്പെടുമെന്നും അതില് ശാപമൃത്യു വരിക്കപ്പെടുമെന്നും ബൈബിള് പഴയനിയമത്തില് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
"എന്റെ നാമത്തില് സംസാരിക്കാന് ഞാന് ആജ്ഞാപിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വാക്കെങ്കിലും സംസാരിക്കാന് മുതിരുകയോ മറ്റു ദേവന്മാരുടെ നാമത്തില് സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്താല് ആ പ്രവാചകന് മരിക്കും." (ആവ: 18:20)
വധശിക്ഷ അര്ഹിക്കുന്ന കുറ്റം ചെയ്തവനെ വധിച്ചു മരത്തില് തൂക്കിക്കഴിഞ്ഞാല് അയാളുടെ ജഡം രാത്രി മുഴുവന് ആ മരത്തില് കിടത്തരുത്. ആ ദിവസം തന്നെ അയാളെ സംസ്കരിക്കണം. തൂക്കിക്കൊല്ലപ്പെട്ടവന് ദൈവത്താല് ശപിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. (ആവ: 21:22, 23).
ഈ കുരിശുമരണം സംഭവിക്കുമെങ്കില് യാഹുദര് അത് ആഹ്ളാദ പൂര്വ്വം ആഘോഷിക്കുമെന്നും സംശയത്തിന്റെ നിഴല്പോലുമില്ലാത്ത രീതിയില് കള്ളം തെളിഞ്ഞതായി വേദപുസ്തകങ്ങള് സാക്ഷിക്കുന്നുവെന്ന് അവര് പ്രഖ്യാപിക്കുമെന്നും യേശുവിന്നറിയാമായിരുന്നു. ഇതായി രുന്നു അദ്ദേഹം മരണത്തിന്റെ കയ്പേറിയ പാനപാത്രത്തില് നിന്നുംരക്ഷപ്പെടാന് ഉത്കണ്ഠപ്പെട്ടത്. അല്ലാതെ ഭീരുത്വം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല. അതായത് താന് കുരിശില് മരണപ്പെട്ടാല് തന്റെ ജനത വഴിതെറ്റിപ്പോകുമോ എന്നും സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നതില് പരാജയപ്പെടുമോ എന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭീതി. രാത്രി മുഴുവന് അതീവ ദൈന്യതയോടെയും നിസ്സഹായാവസ്ഥയിലും പ്രാര്ത്ഥനയില് യേശു മുഴുകിയതിന്റെ വിവരണങ്ങളില് നിന്നും അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച മാനസിക സംഘര്ഷവും, ദുഃഖവും ഹൃദയഭേദകമായിരുന്നുവെന്ന് നമുക്ക് വായിച്ചെടുക്കാം. പക്ഷേ, യഥാര്ത്ഥമായ ഈ ജീവിതനാടകം അവസാനത്തോടടുക്കുമ്പോള് വികാര വിക്ഷു്ധിയുടേയും വിഷാദത്തിന്റെയും നിസ്സഹായതയുടേയും പരമകോടിയില് അദ്ദേഹത്തില് നിന്നുമുയര്ന്ന അവസാനത്തെ ദീനവിലാപത്തില് ഇതെല്ലാം നിഴലിക്കുന്നു.
“ഏലി, ഏലി, ലമാ സബക്താനി” എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, നീ എന്താണ് എന്നെ കൈവിട്ടത്?' (മത്തായി 27:46)
ആ വിലാപം കേവലമൊരു മാനസിക വ്യഥയുടെ പ്രകടനം മാത്രമായിരുന്നില്ല. വ്യക്തമായും അത് ഭയാനകതയുടെ അതിരോളം വരുന്നആശ്ചര്യത്തിന്റെ ഘടകം കൂടി കലര്ന്നതായിരുന്നു. ക്രൂശീകരണത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ വേദന ശമിപ്പിക്കാനും മുറിവുണങ്ങാനുമുള്ള കൂട്ടുകളടങ്ങിയലേപനം തന്റെ സമര്പ്പിതരായ ശിഷ്യന്മാര് തയ്യാര് ചെയ്തിരുന്നു. ആലേപനം പുരട്ടി യേശു ബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു. അദ്ദേഹം അത്ഭുതത്തോടെയും ആഹ്ളാദത്തോടെയും വിസ്മയഭരിതനായി തീര്ന്നിരിക്കണം. സത്യദൈവത്തിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം അത്യപൂര്വ്വമായി മാത്രം മനുഷ്യര്ക്ക് അനുഭവപ്പെടാറുള്ളതുപോലെ അതിരുകളില്ലാതെയും അതിതീവ്രമായും പുന:സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും കരുത്താര്ജ്ജിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും. ലേപനൌഷധം നേരത്തെ തന്നെ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു എന്ന വസ്തുതയില് നിന്നും യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാര് അദ്ദേഹം കുരിശില് നിന്നും ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെടുമെന്ന് തീര്ച്ചയായും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാം. മരുന്നുകൊണ്ടുള്ള ചികിത്സ അദ്ദേഹത്തിന് ആവശ്യമാണെന്നും അവര് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. (തുടരം)
Saturday, April 24, 2010
യേശു ആഗ്രഹിക്കാത്ത ത്യാഗം (തുടര്ച്ച)
കുരിശില് ബലിയായ യേശു ദൈവപുത്രനാണെന്നാണ് ക്രിസ്തുസഭകള് പൊതുവെ വിശ്വസിക്കുന്നത്. അത് ദൈവപുത്രനായ യേശു തന്നയാണെങ്കില് ഈ ആദ്യത്തെ ചോദ്യത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ഉത്തരത്തില്നിന്നാണ് രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. അതായത്, യേശുവിന്റെ ആത്മഗതത്തിലെ "പിതാവേ കഴിയുമെങ്കില് ഈ പാനപാത്രം എന്നില്നിന്നും നീങ്ങിപ്പോകേണമേ; എങ്കിലും ഞാന് ഇച്ഛിക്കും പോലെ അല്ല. നീ ഇച്ഛിക്കുംപോലെ ആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്ത്ഥിച്ചു... രണ്ടാമതും പോയിപിതാവേ, ഞാന് കുടിക്കാതെ അത് നീങ്ങിക്കൂടാ. എങ്കില്, നിന്റെ ഇഷ്ടംആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. അനന്തരം അവന്വന്നു" (മത്താ: 26:39,42) ഈ വചനങ്ങളില് രണ്ട് കക്ഷികളെ വ്യക്തമായി കാണാം. അതില്രണ്ടാം കക്ഷി ആരാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ് ആദ്യത്തെ ചോദ്യം. നമുക്ക് അതിനെ സംബന്ധിച്ച് രണ്ട് സാധ്യതകള് തുറന്നു കിടപ്പുണ്ട്.
ഒന്നാമത്തേത് വിപത് ഘട്ടത്തില് താന് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പിതാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള ദൈവപുത്രന്റെ പരാതിയായിരുന്നു ഇത്. മറ്റൊന്ന്, അവര് രണ്ടുപേരും യാതൊരു യോജിപ്പുമില്ലാത്ത രണ്ട് വ്യക്തിത്വങ്ങളായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത വിശ്വസിക്കാനേഇവിടെ നിര്വാഹമുള്ളൂ. അതായത്, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവയുടെ പ്രവര്ത്തനങ്ങളും ഒരുപോലെ പങ്കുവെച്ച് ഒരു ആളത്വത്തില് പരസ്പരം ലയിച്ചുചേര്ന്ന് സഹവസിക്കാന് കഴിയാത്ത രണ്ട് വിഭിന്ന വ്യക്തികളായിരുന്നു അവര് എന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യത്തിലേക്ക്. ഇവിടെ ഒരാള് പരമോന്നത വിധി കര്ത്താവും സകല കാര്യങ്ങളുടെയും അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കാന് കഴിവുള്ള സര്വ്വശക്തനായ വിധാതാവുമാണ്. മറ്റയാള് പാവം'പുത്രനും'. അതായത്, പിതാവിന്റെ സകല ഗുണങ്ങളും അപഹരിക്കപ്പെട്ട, ഒരുപക്ഷേ താല്ക്കാലികമായെങ്കിലും എടുത്തുമാറ്റപ്പെട്ട പാവംപുത്രന്. അവര് ഇരുവരുടെയും ഉപദേശങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും പരസ്പര വിരുദ്ധമായും വിയോജിച്ച നിലയിലും ഏറ്റവും കൂടുതല് പ്രകടമായിക്കാണുന്നത് ക്രൂശീകരണ നാടകത്തിലെ ഈ അവസാനരംഗത്താണ്. ഈ മുഖ്യമായ കേന്ദ്രി ബിന്ദു നാം മനസ്സില് സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു വസ്തുതയാണ്.
രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം ഇതാണ്: വ്യക്തിപരമായ ചിന്തയും വ്യക്തിപരമായ മൂല്യബോധവും വ്യക്തിപരമായ കഴിവുകളുമുള്ള രണ്ട് വിഭിന്ന വ്യക്തികളായ ഇവര് രണ്ടുപേര് വേദനയും യാതനയും അനുഭവിക്കുന്നത് അവര് രണ്ടുപേരും ഒന്നായിരിക്കുമ്പോഴോ അതല്ല ഒന്ന് രണ്ടായിരി ക്കുമ്പോഴോ? ക്രിസ്ത്യന് ദൈവശാസ്ത്രിമാരുമായി സുദീര്ഘമായ സംവാദം ആവശ്യമായ വേറൊരു ചോദ്യം, ദൈവത്തിന് വേദനയുംശിക്ഷയും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന സാധ്യതകളെ സംബന്ധിച്ചാണ്. അങ്ങനെയാണെങ്കില്ത്തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു പാതി മാത്രമായിരിക്കുമില്ലാ അത് സഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക. മനുഷ്യനായ മറുപാതിക്ക് തന്റെ പ്രകൃ തിയും സൃഷ്ടിയുടെ പ്രത്യേകതയും മൂലം ഈ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദുരൂഹവും വക്രീകൃതവുമായ ഈ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിലൂടെ നാം വീണ്ടും മുന്നേറുമ്പോള് പ്രകാശം വീണ്ടുംവീണ്ടും മങ്ങിപ്പോകുന്നു. ആശയക്കുഴപ്പങ്ങള്ക്ക് മേല് ആശയക്കുഴപ്പങ്ങള് കുമിഞ്ഞുകൂടുകയും ചെയ്യുന്നു.
മറ്റൊരു പ്രശ്നം, യേശു സ്വയം ദൈവമായിരുന്നെങ്കില് അദ്ദേഹം ആരെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്തത്? യേശു പിതാവിനോടാണ് അഭ യയാചനകള് നടത്തിയിരുന്നതെങ്കില് അദ്ദേഹം അപ്പോള് പിതാവിന്റെഅവിഭാജ്യമായ ഘടകമാണെന്നായിരുന്നു നമ്മോട് പറയപ്പെട്ടത്. ഈ ചോദ്യത്തിന്ന് ഡോഗ്മയില് (ചോദ്യം ചെയ്യാന് പാടില്ലാത്ത ക്രിസ്തീയ മതസിദ്ധാന്തങ്ങള്) അഭയം തേടാതെ മനസ്സാക്ഷിക്കനുസൃതമായി ഉത്തരംപറയണം. മനുഷ്യയുക്തിക്ക് മനസിലാകും വിധം വിശദീകരിക്കാന് കഴിയാതെ വരുമ്പോഴാണ് അതൊരു ഡോഗ്മയാകുന്നത്. ബൈബിള് പ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് കൈവെടിഞ്ഞപ്പോള് അദ്ദേഹം ദൈവത്തോടായി വിലപിച്ചു: 'എന്തുകൊണ്ട് നീ എന്നെ കൈവെടിഞ്ഞു?'എന്ന്. ആര് ആരെ കൈവെടിഞ്ഞുവെന്നാണ് പറയുന്നത്? ദൈവത്തിന് ദൈവത്തെ കൈവെടിയാന് സാധ്യമാണോ?
Wednesday, April 21, 2010
യേശു ആഗ്രഹിക്കാത്ത ത്യാഗം
നമുക്ക് ക്രൂശീകരണ സംഭവത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഇവിടെ നാം പരിഹരിക്കപ്പെടാന് കഴിയാത്ത ഒരു വിഷമസന്ധി അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്നു. യേശുവില് വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കില് യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ച് നമ്മോട് ദൃഢമായി പറയപ്പെട്ടത് പിതാവായ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി സ്വയം സമര്പ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്നാണ്. അതായത് മാനവരാശിയുടെ പാപത്തിന് വേണ്ടി അദ്ദേഹം സ്വയം ബലിയാടായി എന്ന്. യേശുവിന്റെ ആഗ്രഹ സാഫല്യത്തിന്റെ ആ നിമിഷം സമാഗതമായപ്പോള്, പാപികളായ മാനവരാശിയുടെ ഒളിമങ്ങിയ പ്രതീക്ഷകള്ക്ക് ഒരു പുതിയ യുഗത്തിന്റെ പൊന്പുലരിയുടെ ആരംഭമായിരുന്നു അത്, മാനവചരിത്രത്തിലെ അനര്ഘമായ ഈ നിര്ണായക മുഹൂര്ത്തം അത്യധികം ആഹ്ളാദത്തോടെയും ആമോദ ത്തോടെയും ഹര്ഷോന്മാദത്തോടെയും യേശു വരവേല്ക്കുന്നത് കാണാന് നാം പ്രതീക്ഷയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേരെ തിരിയുമ്പോള് നാം അത്യഗാധമായി നിരാശരായിത്തീരുകയും നമ്മുടെ സങ്കല്പ്പങ്ങളെല്ലാം വീണടിയുകയും ചെയ്യും. വിജയോന്മാദത്തിന്റെ ആ അസുലഭ നിമിഷങ്ങള്ക്ക് അക്ഷമനായി കാത്തിരിക്കേണ്ട യേശുവിന് പകരം നാം കാണുന്നത് പിതാവായ ദൈവത്തോട് മരണമെന്ന കൈപ്പേറിയ പാനപാത്രം തന്നില് നിന്നകറ്റേണമേ എന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു തേങ്ങിക്കരഞ്ഞുപ്രാര്ത്ഥിക്കുന്ന യേശുവിനെയാണ്.
അസഹ്യ ദുഃഖത്തിന്റെ യാതനാപൂര്ണ്ണമായ ആ കാളരാത്രിയില് പ്രാര്ത്ഥനാപൂര്വ്വം ചെലവഴിച്ച യേശു, ഉറങ്ങിപ്പോയ തന്റെ ശിഷ്യരിലൊരാളെ ശകാരിക്കുകയുണ്ടായി. ബൈബിളില് ആ സംഭവം ഇങ്ങനെ വിവരി ക്കുന്നു:
"അനന്തരം യേശു അവരുമായി ഗെത്ത്ശെമന എന്ന തോട്ടത്തില്വന്നു. ശിഷ്യന്മാരോട്: ഞാന് അവിടെ പോയി പ്രാര്ത്ഥിച്ചുവരുവോളം ഇവിടെ ഇരിപ്പിന് എന്നു പറഞ്ഞു, പത്രോസിനെയും സെബെദി പുത്രന്മാര് ഇരുവരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ചെന്നു. ദുഃഖിച്ചും വ്യാകുലപ്പെട്ടും തുടങ്ങി: എന്റെ ഉള്ളം മരണവേദനപോലെ അതി ദുഃഖിതമായിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ താമസിച്ചു എന്നോടുകൂടെ ഉണര്ന്നിരിപ്പിന് എന്നു അവരോടുപറഞ്ഞു. പിന്നെ അവന് അല്പ്പം മുന്നോട്ടു ചെന്നു. കമിഴ്ന്നു വീണു: പിതാവേ, കഴിയുമെങ്കില് ഈ പാനപാത്രം എങ്കല് നിന്ന് നീങ്ങിപ്പോകേണമേ; എങ്കിലും ഞാന് ഇച്ഛിക്കുംപോലെ അല്ലാ, നീ ഇച്ഛിക്കും പോലെആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്ഥിച്ചു. പിന്നെ അവന് ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കല്വന്നു, അവര് ഉറങ്ങുന്നതു കണ്ടു. പത്രോസിനോട്: എന്നോട് കൂടെ ഒരു നാഴികപോലും ഉണര്ന്നിരിപ്പാന് നിങ്ങള്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെയോ? പരീക്ഷയില് അകപ്പെടാതിരിക്കാന് ഉണര്ന്നിരുന്നു പ്രാര്ത്ഥിക്കിന്; ആത്മാവ് ഒരുക്കമുള്ളത്, ജഡമോ ബലഹീനമത്രേ എന്നുപറഞ്ഞു രണ്ടാമതും പോയി: പിതാവേ ഞാന് കുടിക്കാതെ അത് നീങ്ങിക്കൂടാ എങ്കില് നിന്റെഇഷ്ടം ആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്ത്ഥിച്ചു." (മത്തായി 26: 36-43).
ക്രിസ്തീയ കഥ സ്വയം തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വസ്തുതയിതാണ്. യേശുവിന്റെയും അദ്ദേത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെയും പ്രാര്ത്ഥനകളും അഭയയാചനകളും പിതാവായ ദൈവം സ്വീകരിച്ചില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, യേശുവിന്റെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധം നിലനില്ക്കേ അവസാനം അദ്ദേഹം ക്രൂശിതനുമായി. മാനവരാശിയുടെ സകല പാപഭാരങ്ങളും സുധീരം സ്വന്തം ചുമലില് വഹിച്ച ത്യാഗമൂര്ത്തിയും നിഷ്ക്കളങ്കതയുടെ രാജകുമാരനുമായ യേശു ക്രിസ്തീയ കഥനങ്ങളില് കാണുന്ന അതേ യേശു തന്നെയായിരുന്നോ? അതല്ല മറ്റേതെങ്കിലും വ്യക്തിയോ? ക്രൂശീകരണത്തിനായി പിടിക്കപ്പെട്ട വേളയിലും ക്രൂശിപ്പിന്റെ അവസരത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെരുമാറ്റം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിലോ അതല്ല യേശു എന്ന വ്യക്തിക്കു ചുറ്റും നെയ്തെടുത്ത മിത്തിന്റെ യാഥാര്ത്ഥ്യ ത്തിലേക്കോ ഇതിലേതെങ്കിലുമൊന്നിനുമേല് സംശയത്തിന്റെ കരിനിഴല്വീഴ്ത്തുന്നു. അതിനെപറ്റി പിന്നീട് പറയാം. നമ്മുടെ വിമര്ശന പഠനംനിര്ത്തിവെച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് ത ന്നെ മടങ്ങാം.
കഠിന ദുഃഖത്താല് യേശുവില് നിന്നുയര്ന്ന വിലാപങ്ങള്ഉയര്ത്തുന്ന മറ്റു സന്ദേഹങ്ങള് ഇപ്രകാരമാണ്. ആരാണ് അഗാധ വേദനയുടെ ഹൃദയസ്പര്ശിയായ ആ വാക്കുകള് ഉച്ചരിച്ചത്? മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുവോ അതല്ല ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തുവോ? അത് മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുവായിരുന്നുവെങ്കില് ആരാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചത്? ആരാലാണ് അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്? എന്തുകൊ ണ്ട് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു? വ്യക്തിപരമായ ചിന്തയും സ്വന്തമായ അനുഭവങ്ങളുമുള്ള സ്വതന്ത്രവും വ്യത്യസ്തവുമായ ഒരു വ്യക്തിത്വം യേശു എന്ന മനുഷ്യന് അവസാനം വരെ നിലനിര്ത്തിയിരുന്നു എന്നു സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. ദൈവപുത്രനായ യേശുവിന്റെ ആത്മാവ് അതുവരെ വസിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യശരീരത്തില് നിന്നു വേര്പെടുന്ന ആ നിമിഷത്തില് അദ്ദേഹം മരിച്ചിരുന്നുവോ? അങ്ങനെയാണെങ്കില് എങ്ങനെ മരിച്ചു? എന്തുകൊണ്ട് മരിച്ചു? മരിച്ചിരുന്നുവെങ്കില് ദൈവാത്മാവ് വേര്പിരിഞ്ഞ ശേഷം മനു ഷ്യശരീരമായിരുന്നു മരിച്ചിരിക്കുക. അപ്പോള് അവശേഷിക്കുന്ന ചോദ്യമിതാണ്. മരിച്ചുകഴിഞ്ഞ അതേ മനുഷ്യശരീരത്തിലേക്ക് ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള് ഉയിര്ത്തെഴുന്നേറ്റത് ആരാണ്? വീണ്ടും ഉയര്ന്നുവരുന്ന പ്രശ്നങ്ങള് നമ്മെ ചില നിഗമനങ്ങളിലേക്ക്നയിക്കുന്നു. അതായത്, യേശു എന്ന ദൈവപുത്രനായിരുന്നില്ല ഈ പീഡനങ്ങളെല്ലാം സഹിച്ചത്. യേശുവിലെ മനുഷ്യനായിരുന്നു അതത്രയുംഅനുഭവിച്ചത്. അങ്ങേയറ്റത്തെ ആകുലാവസ്ഥയില് വിലാപങ്ങള് പൊഴിച്ച് യേശു കരഞ്ഞപ്പോള് ദൈവപുത്രനായ യേശു നിര്വികാരനും അനുഭാവശൂന്യനുമായി നോക്കിനില്ക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള് മനുഷ്യ രാശിക്കുവേണ്ടി പീഡനങ്ങള് ഏറ്റുവാങ്ങിയത് മനുഷ്യനായ യേശുവല്ല മറിച്ച് ദൈവപുത്രനായ യേശുവാണെന്ന അവകാശവാദം എങ്ങനെ ന്യായീകരിക്കാനാകും? ഇനി മറ്റൊരു സാധ്യത, മനുഷ്യനായ യേശുവില് ഉണ്ടായിരുന്ന ദൈവപുത്രനായിരിക്കാം വിലപിച്ചതെന്ന് കരുതുക. ഒരുപക്ഷേ പുതിയൊരു ജീവിതം തനിക്ക് കൂടി ലഭിക്കുമല്ലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയില് യേശുവിലുള്ളമനുഷ്യനും ആള്താരയില് പുത്രനോടൊപ്പം ബലിയായിരുന്നിരിക്കാം. പുത്രനായ യേശുവിനോടൊപ്പം ബലി അനുഭവിച്ച യേശുവിലെ മനുഷ്യന് സാക്ഷാല്ക്കാരത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രതീക്ഷക്ക് വലിയ ഉറപ്പൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും താനും ബലിയാവും. ഒരു വെടിക്ക് രണ്ട് പക്ഷികളെ കൊന്ന ദൈവത്തിന്റെ നീതിബോധം ഏത് തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു എന്നത് ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട മറ്റൊരു പ്രഹേളികയാണ്. (തുടരും)
യേശുവിന് പാപപരിഹാരം സാധ്യമല്ല!
ക്രിസ്തുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും - 7
അവസാനത്തേതും എന്നാല് പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ പ്രശ്നം ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയുടെ മകനായി പിറന്ന യേശുവിന് എങ്ങനെ പാപരഹിതനായിരിക്കാന് കഴിയും എന്നതാണ്. ആദമിന്റെയും ഹവ്വയുടെയും പാപം നിര്ഭാഗ്യവാന്മാരായ ഈ ദമ്പതികളുടെ മുഴുവന് സന്തതിപരമ്പരകളേയും പാപപങ്കിലമാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കില് അതിന്റെ സ്വാഭാവിക പരിണതി എന്ന നിലയ്ക്ക് എല്ലാ ആണ്പെണ് സന്തതികളിലേക്കും ഈ പാപവാസന സംക്രമിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഒരുപക്ഷേ, സ്ത്രീജനങ്ങള് ഈ പാപസംക്രമത്തിന് കൂടുതല് വിധേയമായിട്ടുണ്ടാകും. കാരണം ആദമിനെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുവാന് പിശാച് ഉപകരണമാക്കിയത് സ്ത്രീയെയായിരുന്നുവല്ലോ. ആയതിനാല് പാപത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ആദമിനേക്കാള് കൂടുതലായി ഹവ്വയുടെ ചുമലിലാണ് വന്നുവീഴുക. യേശുവിന്റെ ജനനത്തെ (പിതാവില്ലാത്ത ജനനം) സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വ്യക്തമായും ഹവ്വായുടെ പുത്രിയായിരുന്നു (കന്യാമറിയം) ബഹുഭൂരിപക്ഷം പങ്കും നിര്വ്വഹിച്ചത്. ഇവിടെ ശക്തമായി ഉയര്ന്നുവരുന്ന ചോദ്യമിതാണ്: മനുഷ്യ മാതാവിന്റെ ജീന് വഹിക്കുന്ന യാതൊരു ക്രോമോസോമും ജനിതകപരമായി യേശുവിന് നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലേ? നല്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില് ആദമിന്റെ സന്തതിപരമ്പരകളിലേക്ക് പകര്ന്ന പാപത്തില് നിന്നു രക്ഷപ്പെടാന് യേശുവിന് സാധ്യമല്ല. യേശുവിന് തന്റെ മാതാവില് നിന്ന് യാതൊരുവിധ ക്രോമോസോമും നല്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കില് തീര്ച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനത്തിലെ അത്ഭുതം ഇരട്ടിക്കുന്നു. മാതാവില് നിന്നും പിതാവില് നിന്നും ക്രോമോസോ മുകള് പകര്ന്നു ലഭിക്കാതെ ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിക്കുക എന്നത് അതിശയകരം തന്നെയാണ്. ഹവ്വയില് നിന്ന് ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ആ ക്രോമോ സോം ഉണ്ണിയേശുവിന് പകര്ന്നു നല്കിയപ്പോള് എന്തുകൊണ്ട് സഹജമായ പാപപ്രലോഭനം അത് സംവഹിച്ചില്ല എന്നത് ദുരൂഹമായിരിക്കുന്നു! ക്രിസ്തീയ സഹോദരന്മാരുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് യേശുവിന് മാനവരാ ശിയുടെ പാപം വഹിക്കാന് അത്തരമൊരു പാപരഹിതത്വം ആവശ്യമാണ്. ഈ ഒരേയൊരു ഉപാധിയിലാണ് ക്രിസ്ത്യാനികള് യേശുവില്വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഏതായാലും യേശു അങ്ങനെ പാപരഹിതനായി ജനിച്ചുഎന്നുതന്നെ കരുതുക. അപ്പോള് മറ്റൊരു പ്രശ്നം ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുമതം ആവിര്ഭവിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മരിച്ച് മണ്ണടിഞ്ഞ ആദം സന്ത തികളുടെ കാര്യത്തില് എന്താണ് സംഭവിക്കുക എന്ന് ഒരാള്ക്ക് ചോദിക്കാവുന്നതാണ്.
അഞ്ചു ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലായി തലമുറ തലമുറയായി ലോകം മുഴുവന്പരന്നു കിടന്നിരുന്ന ആ മനുഷ്യര് കോടാനുകോടിയായിരുന്നു. അതുവരെ ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത തങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ച് കേള്ക്കുക പോലും ചെയ്യാന് യാതൊരു സാധ്യതയോ, പ്രതീക്ഷയോഇല്ലാതെ, യേശുവിന് മുമ്പുള്ള ജനസമൂഹം ജീവിച്ചുമരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. വാസ്തവത്തില് ആദമിനും യേശുവിനും ഇടയിലുള്ള മനുഷ്യസമൂഹം തീര്ച്ചയായും കാലാകാലത്തേക്കായി നരകത്തിലെറിയപ്പെടുന്നതായിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. എന്തുകൊണ്ട് അവര്ക്ക് പാപപ്പൊറുതിയുടെ വിദൂരമായ അവസരം പോലും നല്കപ്പെട്ടില്ല? പൂര്വ്വകാല പ്രാബല്യത്തോടെ അവര്ക്ക് യേശുക്രിസ്തുവിനാല് പൊറുത്തുകൊടുക്കപ്പെടുമോ? അങ്ങനെയാണെങ്കില് എങ്ങനെയാണ് പൊറുത്തുകൊടുക്കുക?
കൊച്ചുദേശമായ ജൂദിയയെ അപേക്ഷിച്ച് ലോകത്തുള്ള ബഹുഭൂരിഭാഗം സ്ഥലങ്ങളിലെ ജനങ്ങളും യേശു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്ത്തന്നെ അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അവര്ക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കും? അവരാരും തന്നെ യേശുവിന്റെ ദൈവപുത്രത്വത്തില് വിശ്വസിക്കുകയോ അവര്ക്ക്വിശ്വസിക്കാനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. അവരുടെ പാപം ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതെ പോകുമോ? അതല്ല അവര് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമോ? അവര് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കില് എന്തു കാരണത്താലാണ് ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കുക? ഇനി അവര് ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കില് അതിന്റെ യുക്തിശാസ്ത്രമെന്ത്? അവര്ക്ക് എന്ത് അവസരമാണ് നല്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്? അവര്തികച്ചും നിസ്സഹായരായിരുന്നുവല്ലോ. കേവലനീതിയെ കുറിച്ച് എന്തൊരുവിക ലമായ ഭാവന!