Thursday, May 6, 2010

യോനായുടെ അടയാളം

ക്രിസ്തുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും - 12
ദൈവം യേശുവിനെ കൈവിട്ടില്ല എന്നും കുരിശിലെ ഹീന മരണത്തില്‍ നിന്നു അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയെന്നും നമുക്ക്‌ ബൈബിളില്‍നിന്നു തെളിയിക്കാനാവും. ക്രൂശീകരണത്തിനു മുമ്പും ക്രൂശീകരണ വേളയിലും ക്രൂശീകരണത്തിനു ശേഷവുമായി ബൈബിള്‍ പുതിയ നിയമത്തില്‍ വിവരിച്ച വസ്തുതകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പഠനങ്ങളില്‍ നിന്നും നമുക്കിത്‌ തെളിയിക്കാനാവും.
കുരിശ്‌ സംഭവത്തിന്‌ വളരെ മുമ്പു തന്നെ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ തന്‍റെ അടയാളം യോനായുടെ അടയാളമല്ലാതെ മറ്റൊരടയാളവുമുണ്ടായിരിക്കില്ലഎന്ന്‌ അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം നല്‍കുകയുണ്ടായി.
"അപ്പോള്‍ ശാസ്ത്രിമാരിലും പരീശന്‍മാരിലും ചിലര്‍ അവനോടു; ഗുരോ, നീ ഒരു അടയാളം ചെയ്തു കാണ്‍മാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇച്ഛിക്കുന്നുഎന്നു പറഞ്ഞു. അവന്‍ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞതു: 'ദോഷവും വ്യഭി ചാരവുമുള്ള തലമുറ അടയാളം തിരയുന്നു; യോനാ പ്രവാചകന്‍റെ അടയാളമല്ലാതെ അതിനു അടയാളം ലഭിക്കില്ല. യോന വലിയ മത്സ്യത്തിന്‍റെ വയറ്റില്‍ മൂന്നു രാവും മൂന്നു പകലും ഇരുന്നതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രന്‍ മൂന്നുരാവും മൂന്നു പകലും ഭൂമിയുടെ ഉള്ളില്‍ ഇരിക്കും” (മത്തായി 12:38-41)
യേശുവിന്‌ എന്ത്‌ സംഭവിച്ചു എന്ന്‌ നാം തീരുമാനിക്കുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ യോനാക്ക്‌ എന്ത്‌ സംഭവിച്ചു എന്ന്‌ നാം മനസ്സിലാക്കണം. കാരണം, യോനാക്ക്‌ സംഭവിച്ച അതേ അത്ഭുതം തന്നിലും ആവര്‍ത്തിക്കുമെന്നാണ്‌ യേശു അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നത്‌. എന്തായിരുന്നു യോനായുടെ അടയാളം? യോനാ വലിയ മത്സ്യത്തിന്‍റെ വയറ്റില്‍ മരിക്കുകയും അതിനുശേഷം മരണത്തില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹം പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കപ്പെടുകയുമാണോ ഉണ്ടായത്‌? ക്രിസ്ത്യന്‍ യാഹുദ മുസ്ളിം പണ്ഡിതന്‍മാരുടെ ഏകീകരിച്ചുള്ള അഭിപ്രായം യോന മത്സ്യത്തിന്‍റെ വയറ്റില്‍ വെച്ച്‌ മരിച്ചിട്ടില്ല എന്നാണ്‌. ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനും മദ്ധ്യേ യോനാ അപായകരമാംവിധത്തില്‍ തൂങ്ങി നില്‍ക്കുകയും അത്ഭുതകരമാംവിധം അദ്ദേഹം മരണത്തില്‍നിന്നു രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സ്ഥാനത്ത്‌ മറ്റേതെങ്കിലും ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നെങ്കില്‍ മരിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ കല്‍പനയില്‍ അതിസൂക്ഷ്മമായ ചില പ്രകൃതി നിയമങ്ങളുടെയാദൃശ്ചികമായ കൂടിച്ചേരലില്‍ യോന മരണത്തില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടു. അങ്ങനെയൊരു സംഭവത്തിന്‍റെ സാധ്യതയുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നതല്ല നാം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നതെന്നോര്‍ക്കണം. യേശു പറഞ്ഞ ഒരു വസ്തുത ഇവിടെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുക മാത്രമാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. യോനായില്‍ സംഭവിച്ചതെന്താണോ അതുപോലെ തന്നിലും സംഭവിക്കുമെന്ന്‌ യേശു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം അര്‍ത്ഥമാക്കിയത്‌ യോനായുടെ കാര്യത്തില്‍ എന്ത്‌ സംഭ വിച്ചുവെന്നാണോ എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കിയത്‌ അതുതന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കാര്യത്തിലും സംഭവിച്ചിരിക്കും എന്നതാണ്‌. ജൂദിയായില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന യാഹുദികള്‍ക്കോ, ജൂദിയക്ക്‌ പുറത്ത്‌ ചിതറിത്തെറിക്കലിന്‌ ശേഷം പ്രവാസികളായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന യാഹുദികള്‍ക്കോ യാഹുദലോകത്തെ ഏതെങ്കിലുമൊരു വ്യക്തിക്കോ യേശു പറഞ്ഞ അടയാളത്തെപറ്റിയുള്ള അവകാശവാദത്തില്‍ നിന്നു വിഭിന്നമായി മറ്റൊരു സന്ദേശം ലഭിച്ചിരിക്കാനിടയില്ല. ആ യാഹുദികളെല്ലാംതന്നെ യോന അത്ഭുതകരമായോ അതല്ല മറ്റു വിധേനയോ മൂന്ന്‌ രാവും മൂന്നു പകലും മത്സ്യത്തിന്‍റെവയറ്റില്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നാണ്‌ വിശ്വസിച്ചത്‌. ഈ മൂന്ന്‌ രാവിനും മൂന്ന്‌പകലിനുമിടയില്‍ ഒരു നിമിഷം പോലും അദ്ദേഹം മരിച്ചിരുന്നില്ല. തീര്‍ച്ചയായും ഈ സംഭവത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞങ്ങളുടേതായ വീക്ഷണമുണ്ട്‌. യോനായുടെ സംഭവം വിവരിച്ച ഖുര്‍ആനില്‍ എവിടെയും മൂന്ന്‌ ദിവസവും മൂന്ന്‌ രാവും യോന മത്സ്യത്തിന്‍റെ വയറ്റില്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്നു പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം ഓര്‍ക്കണം. അതിരിക്കട്ടെ, നമുക്ക്‌വിഷയത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുവരാം. യോനായുടേയും യേശുവിന്‍റെയും കാര്യത്തില്‍ പൊതുവായി സംഭവിച്ചതും യേശു പ്രവചിച്ചതുമായ യഥാര്‍ത്ഥത്തിലുള്ള സാദൃശ്യങ്ങള്‍ എന്തായിരുന്നുവെന്നതിലേക്ക്‌ വെളിച്ചം വീശാന്‍നമുക്ക്‌ ശ്രമിക്കാം. ആ സാദൃശ്യങ്ങളില്‍ വ്യക്തമായും പറയുന്നത്‌ മൂന്ന്‌ പകലും മൂന്ന്‌ രാവും മരണത്തോടടുത്തുള്ള അത്യന്തം അപകടകരമായ അവസ്ഥയില്‍ യോന കഴിഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും ആ ആസന്ന മരണാവസ്ഥയെ അത്ഭുതകരമായി അതിജീവിക്കുകയുമാണ്‌ ചെയ്തത്‌ എന്നുമാണ്‌. അല്ലാതെ മരിച്ചതിനുശേഷം ജീവിച്ചു എന്നല്ല. ഇത്‌തന്നെ തന്‍റെ കാര്യത്തിലും സംഭവിക്കുമെന്നാണ്‌ യേശു അവകാശപ്പെട്ടതും.
ഇസ്രായേല്‍ ഗൃഹത്തോടുള്ള യേശുവിന്‍റെ വാഗ്ദാനം
രണ്ടാമത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ തെളിവ്‌, ജൂദിയക്ക്‌ ചുറ്റും താമസിക്കുന്ന ആടുകളുടെ (ഇസ്രയേല്‍ ഗോത്രങ്ങള്‍) അടുത്തേക്ക്‌ മാത്രമല്ല താന്‍ അയക്കപ്പെട്ടതെന്നും അതേ ഗോത്രത്തില്‍പ്പെട്ട മറ്റു ആടുകളുണ്ടന്നും യേശു തന്‍റെ ജനതയോടു പറഞ്ഞിരുന്നു. തന്‍റെ ജനതയിലേക്കു വന്നതുപോലെ തന്നെ താന്‍ അവരുടെ വീണ്ടെടുപ്പിനുവേണ്ടി അവരുടെ അടുക്കല്‍ പോകേണ്ടതാണെന്നും യേശു തന്‍റെ ജനതയോടു പറയുകയുണ്ടായി.
"ഈ തൊഴുത്തില്‍പ്പെടാത്ത വേറെയും ആടുകള്‍ എനിക്കുണ്ട്‌. അവയേയും ഞാന്‍ നടത്തേണ്ടതാകുന്നു. അവ എന്‍റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കും ഒരാട്ടിന്‍ക്കൂട്ടവും ഒരിടയനുമാകും" (യോഹന്നാന്‍ 10:16).
പൊതുവായ അറിവനുസരിച്ച്‌ യേശു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വാഗ്ദാനം നല്‍കിയ സന്ദര്‍ഭത്തിനും ക്രൂശീകരണത്തിന്നുമിടക്കുള്ള സമയത്ത്‌ ജൂദിയ വിട്ട്‌ എങ്ങോട്ടും പോയിട്ടില്ല. അപ്പോള്‍, യേശു ശാശ്വതമായി ആകാശത്തിലേക്ക്‌ ആരോഹണം ചെയ്തുവെങ്കില്‍ കാണാതെപോയ ഇസ്രയേല്‍ ഗോത്രത്തിലെ ആടുകളും അതിനു മുമ്പേതന്നെ ആകാശത്തിലേക്ക്‌ പോയിട്ടുണ്ടാവേണ്ടതല്ലേ? ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നതു പോലെ യേശുവിനെ കുരിശില്‍ നിന്നു മരിച്ച നിലയില്‍ എടുക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം മൂന്ന്‌ ദിവസം കഴിഞ്ഞ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ആത്മാവ്‌ മൃതദേഹത്തില്‍ മടങ്ങിയെത്തുന്നു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം മേഘത്തിലൂടെ മേല്‍പോട്ടേക്ക്‌ കയറിപ്പോകുകയും ആകാശത്തിലെ അജ്ഞാത വിശ്രമ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക്‌ അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നതുമാണ്‌ കണ്ടത്‌. അവിടെ അവസാനമായി തന്‍റെ പിതാവിന്‍റെ സിംഹാസനത്തിനു വലത്‌ വശത്ത്‌ വെറുതെ ശാശ്വതമായി കുത്തിയിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം! ഇത്‌ സത്യമാണെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും നാം ഗുരുതരമായ ഒരു പ്രശ്നം നേരിടേണ്ടതായിവരും. അതായത്‌, നാം രണ്ട്‌ സ്ഥാനങ്ങളിലൊന്ന്‌ തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതായിവരും. ഒന്ന്‌ യേശു സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥാനം. മറ്റൊന്ന്‌ തന്‍റെ അനുയായികള്‍ തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥാനം. ഈ രണ്ട്‌ സ്ഥാനങ്ങളും പരസ്പരംയാതൊരു പൊരുത്തവുമില്ലാത്തതാണ്‌. അതായത്‌ ഒരു സ്ഥാനം സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ മറ്റേ സ്ഥാനം നിരാകരിക്കേണ്ടി വരും. നാം വിശ്വസിക്കുന്നത്‌ പ്രകാരം യേശു സത്യസന്ധനായിരുന്നെങ്കില്‍ ആകാശത്തിലേക്ക്‌ കയറിപ്പോകുന്നതിനു മുമ്പ്‌ അദ്ദേഹം തന്‍റെ വാഗ്ദാനം ഓര്‍ക്കേണ്ടതായിരുന്നു. പിതാവായ ദൈവത്തോട്‌ ഭൂമിയില്‍ തനിക്ക്‌ കുറച്ചുകൂടിസമയം അനുവദിക്കണമെന്ന്‌ ആവശ്യപ്പെടാമായിരുന്നു. അങ്ങനെയായിരുന്നെങ്കില്‍ യേശു ജനിക്കുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ തന്നെ വിദൂരദേശങ്ങളില്‍ പ്രവാസി കളായി പോവുകയും അവിടെ കുടിയേറി പാര്‍ക്കുകയും ചെയ്ത ഇസ്രയേല്‍ ഗോത്രങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്‌ പ്രകാരം പോകാനും കഴിയുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വാഗ്ദാനവും വിശ്വസ്തതയും തകര്‍ക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പൂര്‍ണ്ണദൈവത്വത്തിലും പൂര്‍ണ്ണ ആളത്വത്തിലും അപരിഹാര്യമായ വൈകൃതങ്ങള്‍ ഏല്‍പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടല്ലാതെ യേശുവിന്‌ ആകാശത്തേക്ക്‌ കയറിപ്പോകാന്‍സാധ്യമല്ല. യേശു ഇസ്‌റായേല്‍ ഗൃഹത്തിനു നല്‍കിയ വാഗ്ദാനം അദ്ദേഹം വിസ്മരിച്ചുവെന്നും ക്രിസ്ത്യന്‍ ദൈവശാസ്ത്രിമാര്‍ പറയുന്നത്‌ പോലെ അദ്ദേഹം നേരെ ആകാശത്തേക്ക്‌ കയറിപ്പോയി എന്നും വിശ്വസിക്കുകയാണെങ്കില്‍ വളരെ ദുഃഖഹൃദയത്തോടെ ക്രിസ്ത്യന്‍ ദൈവശാസ്ത്രിമാര്‍ പറഞ്ഞത്‌ ശരിയാണെന്നും, ക്രിസ്തുമതം കളവാണെന്നുമുള്ള നിഗമനത്തില്‍ നമുക്ക്‌ എത്തി ച്ചേരേണ്ടി വരും. കാരണം ക്രിസ്തു കളവാണ്‌ പറഞ്ഞതെങ്കില്‍ ക്രിസ്തുമതം ശരിയായിരിക്കില്ലല്ലോ. ഞങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌ യേശു ഒരു സത്യപ്രവാചകനാണ്‌ എന്നാണ്‌. അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ഒരു വ്യാജ വാഗ്ദാനംനല്‍കില്ല. കാണാതെ പോയ ഗോത്രങ്ങള്‍ എന്ന്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്‌, ഇസ്രായേല്‍ ഗൃഹത്തിലെ പത്തു ഗോത്രങ്ങളെപ്പറ്റിയാണ്‌. അവര്‍ ജൂദിയായില്‍ നിന്ന്‌ പലായനം ചെയ്യുകയും വിദൂരങ്ങളായ കിഴക്കന്‍ ദേശങ്ങളില്‍ പാര്‍പ്പുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. താന്‍ കുരിശില്‍ വെച്ച്‌ കൊല്ല പ്പെടുകയില്ലെന്നും തന്‍റെ ദൌത്യപൂര്‍ത്തീകരണത്തിന്നായി ദീര്‍ഘായുസ്സ്‌ നല്‍കപ്പെടുമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം നല്‍കിയ വാഗ്ദാനത്തിലെസന്ദേശം. തനിക്കു ചുറ്റും താമസിച്ചിരുന്ന രണ്ട്‌ ഇസ്രായേല്‍ ഗോത്രങ്ങള്‍ക്ക്‌ മാത്രമായിരുന്നില്ല അദ്ദേഹം പ്രവാചകനായി വന്നത്‌. മുഴുവന്‍ ഇസ്രയേല്‍ ഗോത്രങ്ങള്‍ക്കും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രവാചകത്വദൌത്യമുണ്ടായിരുന്നു. മേല്‍ പ്രസ്താവിച്ച ഈ രണ്ടു വസ്തുതകള്‍ കൂടി ക്രൂശീകര ണത്തിന്‌ ശേഷം യേശുവിന്‌ എന്തുസംഭവിച്ചു എന്നതിലേക്ക്‌ സുനിശ്‌ചിതമായ തെളിവുകള്‍ നല്‍കുന്നു. (തുടരും)

Monday, May 3, 2010

യേശുവിന്‍റെ ക്രൂശീകരണം

ക്രിസ്തുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും -11

യേശുവിന്‍റെ ക്രൂശീകരണം എന്നത്‌ മറ്റേതൊരു വധശ്രമവുംപോലെ ഒരു വധോദ്യമമായിരുന്നു. ആ വധശ്രമത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ഒരു ഉപാധിയായിരുന്നു ക്രൂശീകരണം. എന്തു തന്നെയായിരുന്നാലും യേശുവിനെ കൊലപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യത്തില്‍ ക്രൂശീകരണം ഒരു പരാജയമായിരുന്നു. അവര്‍ അദ്ദേഹത്തെ കുരിശിക്കുന്നതില്‍ പരാജിതരായി എന്നു പറയുന്നതിന്‌ തുല്യമാണിത്‌. മറ്റേതൊരു വധോദ്യമത്തെക്കുറിച്ചും നാമിങ്ങനെ പറയാറുണ്ട്‌. ഒരാള്‍ മറ്റൊരാളെ കൊല്ലാന്‍ ശ്രമിച്ചുവെന്നിരിക്കട്ടെ. ആ വധശ്രമം പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ കൊലപാതകശ്രമത്തിനു വിധേയനായ ആള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന്‌ പറയാന്‍ സാധ്യമല്ല. ഉദാഹരണത്തിന്‌, അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു വധശ്രമം വാളുകൊണ്ട്‌ നടത്തുകയും കൊലപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തുവെന്നിരിക്കട്ടെ. രക്ഷപ്പെട്ട ആളെപ്പറ്റി ആരുംതന്നെ അയാള്‍ വാളിന്നിരയായി എന്ന്‌ പറയാറില്ല.

ആ വധശ്രമത്തിന്‌ ക്രൂശീകരണം ഒരുപകരണം മാത്രമായിരുന്നു. കുരിശില്‍ വെച്ച്‌ ഏതാനും മണിക്കൂറ്‍ നേരത്തെ തീവ്രമായ പീഡനത്തിന്‌ ശേഷം മരണമെത്തുന്നതിന്‌ മുമ്പേ അദ്ദേഹത്തെ അഗാധ മായ ബോധരഹിതാവസ്ഥയില്‍ കുരിശി­ല്‍ നിന്നു എടുത്ത്‌ മാറ്റപ്പെടുകയും പിന്നീട്‌ അദ്ദേഹം ആ ബോധശൂന്യാവസ്ഥയില്‍ നിന്നുണരുകയുമുണ്ടായി. മരണത്തിന്‌ വിധിക്കപ്പെടുകയും പിന്നീട്‌ വധശിക്ഷയി­ല്‍ നിന്ന്‌ എങ്ങനെയോ രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഒരാള്‍ക്ക്‌ ഒരു ഭരണകൂടത്തിനും പിന്നീട്‌ നിയമപരിരക്ഷ നല്‍കാ­ന്‍ കഴിയില്ല. അപ്രകാരം റോമന്‍ നിയമത്തിനു കീഴിലും ക്രൂശീകരണത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്‌ നിയമപരിരക്ഷയും സംരക്ഷണവും നല്‍കാ­ന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഈ സാഹചര്യം റോമന്‍ഭരണപ്രദേശത്ത്‌ നിന്നു ഏതെങ്കിലും സ്വതന്ത്ര ദേശത്ത്‌ പ്രവാസം ചെയ്യാ­ന്‍ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചതിന്‌ മതിയായ കാരണമായിരുന്നു. അത്‌ മാത്രമായിരുന്നില്ല, അദ്ദേഹത്തിന്‌ ഒരു ദൌത്യം നിര്‍വ്വഹിക്കാനും ഒരു പ്രവചനം പൂര്‍ത്തീകരിക്കാനുമുണ്ടായിരുന്നു.

ബാബിലോണിയ­ന്‍, പേര്‍ഷ്യ­ന്‍ ഭരണകൂടത്തിന്‍റെ അധിനിവേശത്തിനുശേഷം കിഴക്ക­ന്‍ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക്‌ ചിതറിപ്പിരിഞ്ഞു താമസിക്കുന്ന ഇസ്രായേ­ല്‍ ഗൃഹത്തിലെ കാണാതെ പോയ ഗോത്രങ്ങ­ള്‍ യേശുവിന്‍റെ ദൌത്യം പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ജൂദിയായില്‍ നിന്നു നൂറ്റാണ്ടുകളായി യാഹുദിക­ള്‍ കുടിയേറിപ്പാര്‍ത്തുവരുന്ന അന്യദേശങ്ങളിലേക്ക്‌ ദേശാടനംചെയ്തു എന്നതിന്‌ ഇത്‌ ശക്തമായ ഒരു കാരണമായിത്തീര്‍ന്നു. കുരിശില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടതിനുശേഷം സാധാരണ നിലയില്‍ യേശു മരിച്ചു എന്നതിന്‌ തെളിവ്‌ ആവശ്യപ്പെടുന്നവരോടു ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. യാതൊരു നീതികരണവുമില്ലാതെ, തെളിവു നല്‍കുന്നതിന്‍റെ ബാദ്ധ്യത അവ­ര്‍ അടിച്ചേല്പ്പിക്കുകയാണ്. ഒരു മനുഷ്യന്‍ മരിക്കുക എന്നത്‌ സാധാര ണഗതിയി­ല്‍ സാര്‍വത്രികമായി എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയുന്ന ഒരു പ്രകൃതിപ്രതിഭാസമാണ്‌. അതായത്‌, ഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യായുസ്സ്‌ പരമാവധി നൂറ്റമ്പത്‌ വയസ്സില്‍ കവിയില്ല. അത്‌ ആയിരം വര്‍ഷമോ അതിനപ്പുറമോ ഒരിക്കലും നീളാറില്ല. ഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യായുസ്സുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നമ്മുടെ അനുഭവമാണിത്‌. ഈ നിയമത്തിനു വിരുദ്ധമായി മനുഷ്യന്‍ ജീവിക്കുന്നുവെന്ന്‌ ആരെങ്കിലും അവകാശപ്പെടുന്നുവെങ്കില്‍ തെളിവ്‌നല്‍കേണ്ട ചുമതല അങ്ങനെ പറയുന്നവരുടെ ചുമലിലായിരിക്കും. മറിച്ച്‌, ഈ പ്രകൃതി നിയമം ലംഘിക്കപ്പെട്ടില്ല എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ക്കല്ല. യേശുവിന്‍റെ മരണത്തേയും ജീവിതത്തേയും ചൂഴ്ന്നു നില്‍ക്കുന്ന സമസ്യകളുടെ കാര്യത്തിലും ഇത്‌ തന്നെയാണ്‌ ബാധകമാക്കേണ്ടത്‌. അദ്ദേഹം മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നവര്‍ അവരുടെ തെളിവുകള്‍കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്‌. എന്നാല്‍ അദ്ദേഹം മരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നവര്‍ പ്രകൃതി നിയമത്തെ ആധാരമാക്കുകയേ വേണ്ടൂ. അതിലുപരിയായി അവര്‍ ഒരു തെളിവും കൊണ്ടുവരേണ്ടതില്ല. അല്ലാത്തപക്ഷം ഒരാള്‍ക്ക്‌ അയാളുടെ പിതാവിന്‍റെ പിതാവിന്‍റെ പിതാവിന്‍റെ പിതാവ്‌ മരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന്‌ വാദിക്കാവുന്നതാണ്‌. അങ്ങനെ വാദിക്കുന്ന ഒരാള്‍ തന്‍റെ വാദത്തിന്നെതിരായി പ്രസ്തുത വ്യക്തി മരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന്ന്‌ എന്തെങ്കിലും തെളിവ്‌ ആര്‍ക്കെങ്കിലും സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ കഴിയുമോ എന്ന്‌ ചുറ്റുമുള്ളവരെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ: എന്തായിരിക്കും ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ പ്രതികരണം? പാവം കേള്‍വിക്കാരന്‍ ഈ വെല്ലുവിളിയെ എങ്ങനെ നേരിടും? പ്രകൃതിനിയമം എല്ലാ മനുഷ്യരിലും ഒരേ രീതിയിലാണ്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുക. അതില്‍ നിന്നു ആരും തന്നെ അതീതരല്ല എന്നും എന്നാല്‍ ആരെങ്കിലും പ്രകൃതിനിയമത്തിന്നെതിരെ അവകാശവാദമുന്നയിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അത്‌ തെളിയിക്കേണ്ട ബാധ്യത ആ അവകാശവാദമുന്നയിച്ചയാള്‍ക്കായിരിക്കുമെന്നും കേള്‍വിക്കാരന്‌ മറുപടി പറയാം. ഇതാണ്‌ അതിന്നുള്ള ഒന്നാമത്തെ ഉത്തരം. പക്ഷേ, മറ്റൊരു വീക്ഷണകോണില്‍ വസ്തുതകള്‍ വ്യക്തമാക്കാനാണ്‌ എന്‍റെ വിനീതശ്രമം. ദൈവവുമായി യേശുവിന്നുള്ള ബന്ധം എന്തുതന്നെയായിരുന്നാലും അത്‌ യേശുവിനെ മരിക്കുന്നതില്‍ നിന്നു അതീതനാക്കിയിരുന്നുവോ? ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ സ്വയം തന്നെ അദ്ദേഹം മരിച്ചതായി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടുതാനും. മരിക്കുക എന്നത്‌ യേശുവിന്‍റെ പ്രകൃതിക്ക്‌ എതിരാണെങ്കില്‍ പ്രാഥമികമായി ഒരിക്കലും അത്‌ സംഭവിക്കാന്‍ പാടില്ല. പക്ഷേ, ചുരുങ്ങിയത്‌ ഒരു തവണയെങ്കിലും അദ്ദേഹം മരിച്ചതായി നാമെല്ലാം സമ്മതിക്കുന്നു. തുടര്‍ന്നുള്ള അന്വേഷണങ്ങള്‍ എപ്പോഴാണ്‌ അദ്ദേഹം മരിച്ചതെന്നതിനെപ്പറ്റിയാണ്‌. അതായത്‌ കുരിശില്‍ വെച്ചാണോ അതല്ല കുരിശ്‌ സംഭവത്തിനു ശേഷമാണോ? (തുടരും)

Wednesday, April 28, 2010

ബലിയാക്കപ്പെട്ടത് പിതാവോ പുത്രനോ?

ക്രിതുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും - 10

നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട മറ്റൊരു പ്രശ്നം യേശുവിലുള്ള മനുഷ്യ ന്‍ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നാണ്‌. ഏതൊരു താര്‍ക്കിക യുക്തിയുടെയുംഅടിസ്ഥാനത്തില്‍ അദ്ദേഹം ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. കാരണം അദ്ദേഹംമനുഷ്യവംശത്തിന്‍റെ പാപഭാരം വഹിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. ഈ പുതിയ വിഷയം ചര്‍ച്ചയിലേക്ക്‌ കടന്നുവരുമ്പോള്‍ അത്‌ ഇതിനുമുമ്പ്‌ നാം പരിഗണിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിലേക്ക്‌ നമ്മെ ആനയിക്കുന്നു. അതായത്‌ പാപം ചെയ്യാന്‍ ആദമിന്‍റെയും ഹവ്വയുടേയും സന്തതികള്‍ക്ക്‌ പൊതുവെ പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച പ്രവണതയുണ്ടല്ലോ. ആ പാപ പ്രവണതക്ക്‌ യേശുവിലുള്ള മനുഷ്യനുമായുള്ള ബന്ധത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ തീര്‍ച്ചയായും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപ്പാകും.

ദൈവപുത്രനും മനുഷ്യനും വസിക്കുന്ന യേശുവിന്‍റെ ശരീരത്തിലെ ദ്വയാത്മകാവസ്ഥയില്‍ വിശ്വസിക്കുമ്പോള്‍ യേശുവിലെ ദൈവികപുത്രന്‍ മാത്രമായിരുന്നു പാപരഹിതന്‍ എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുന്നതാവും ഏറ്റവും നല്ലത്‌. ദൈവപുത്രനോടൊപ്പം വസിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍റെ സ്ഥിതിയെന്തായിരിക്കും? മനുഷ്യനായ യേശു ജനിച്ചത്‌, ദൈവം പ്രദാനം ചെയ്ത ജീനില്‍ നിന്നും സ്വഭാവഗുണങ്ങളില്‍ നിന്നുമായിരിക്കുമോ? അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം യേശുവിലുള്ള ദൈവത്തെപോലെ പെരുമാറണം. മനുഷ്യനാണ്‌ എന്ന പേരില്‍ അദ്ദേഹം അതുമിതും ചെയ്ത്‌ കൃത്യവിലോപം കാട്ടിക്കൊണ്ടുള്ള യാതൊരു ഒഴിവുകഴിവും സ്വീകാര്യമല്ല. അദ്ദേഹത്തില്‍ ദൈവാംശം ഇല്ല എങ്കില്‍ അദ്ദേഹം വെറുമൊരു സാധാരണമനുഷ്യനായിരുന്നുവെന്ന്‌ നാം സമ്മതിക്കേണ്ടതുണ്ട്‌. ഒരുപക്ഷേ, അര്‍ദ്ധ മനുഷ്യനാണെന്നെങ്കിലും സമ്മതിക്കേണ്ടതാണ്‌. എന്നാല്‍ യേശുവുമായി കൂടിച്ചേര്‍ന്ന ആ മനുഷ്യവ്യക്തിക്ക്‌ മനുഷ്യസഹജമായ പാപം ചെയ്യാനുള്ള പ്രവണതയുണ്ടാകും. ഉണ്ടാവുന്നില്ല എങ്കില്‍ എന്താണ്‌ അതിന്‍റെ കാരണം? സംഗതി വളരെ വ്യക്തമാണ്‌. തന്‍റെ ദൈവപങ്കാളിയില്‍ നിന്നു തികച്ചും വിഭിന്നനായ യേശുവിലെ മനുഷ്യനെപറ്റി പറയുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ യാതൊരു നേട്ടവുമില്ല. യേശുവിലുള്ള മനുഷ്യന്‍ സ്വതന്ത്രനായിതന്നെ പാപിയാകേണ്ടതുണ്ട്‌. പാപത്തിന്‍റെ എല്ലാ ഭാരവും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ചുമലിലിടാമല്ലോ. എല്ലാറ്റിനും പുറമെ മനുഷ്യവംശത്തിന്നുവേണ്ടി കുരിശില്‍ വെച്ച്‌ മരിച്ച ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തു അത്ര സ്വാര്‍ത്ഥരഹിതനായിട്ടല്ല മരിച്ചത്‌ എന്ന കാര്യം കൂടി അവതരിപ്പിച്ചാല്‍ മാത്രമേ ഈ ചിത്രം പൂര്‍ത്തിയാവുകയുള്ളൂ. മരിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള മുഖ്യമായ ഉല്‍ക്കണ്ഠ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പകുതി സഹോദരനെ കുറിച്ചായിരുന്നു. ഈ വിശ്വാസങ്ങളെല്ലാം ബുദ്ധിപരമായി ദഹിക്കാന്‍ അതീവ ദുഷ്ക്കരമാണ്‌. പക്ഷേ, നമ്മുടെ വീക്ഷണകോണില്‍ നിന്ന്‌ നോക്കുമ്പോള്‍ യാതൊരു പ്രശ്നവുമില്ല. അമ്പരപ്പിന്‍റെയും അതീവ ദുഃഖത്തിന്‍റെയും വിലാപം നടത്തിയ നിഷ്ക്കളങ്കനായ യേശു ദ്വന്ദവ്യക്തിത്വം വഹിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കേവലംമനുഷ്യന്‍ മാത്രമായിരുന്നു.

യേശുവിന്‍റെ പ്രഹേളിക

ഞാന്‍ യേശുവില്‍ അവിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്ന കാര്യം ഒരിക്കല്‍ കൂടിവ്യക്തമാക്കട്ടെ. അസാധാരണമായ മഹല്‍ത്യാഗങ്ങള്‍ വരിച്ച ദൈവത്തിന്‍റെ പ്രവാചകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ അദ്ദേഹത്തോട്‌ എനിക്ക്‌ അതിരറ്റ ബഹുമാനമുണ്ട്‌. അഗ്നിപരീക്ഷകളുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരു പുണ്യാത്മാവായിട്ടാണ്‌ ഞാന്‍ യേശുവിനെ കാണുന്നത്‌. എന്നാല്‍ ക്രൂശീകരണത്തിന്‍റെ വിവരണങ്ങള്‍ മാറാതെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാര്യം യേശു സ്വേച്ഛയാല്‍ കുരിശില്‍ മരിക്കുന്നത്‌ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല എന്ന്‌ വിശ്വസിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റുമാര്‍ഗങ്ങളൊന്നുമില്ല എന്നാണ്‌. ശത്രുക്കള്‍ അദ്ദേഹത്തെ ക്രൂശിച്ച്‌ വധിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിന്‌ തലേന്ന്‌ തന്‍റെ അനുയായികളോടൊപ്പം രാത്രിയിലുടനീളം അദ്ദേഹം പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നതായി നാം കേള്‍ക്കുന്നു. കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വാദത്തിന്‍റെ (താന്‍ മിശിഹാ ആണെന്ന വാദം) സത്യസാക്ഷ്യം ഈ പരീക്ഷണത്തിനു (കുരിശു സംഭവത്തിന്‍റെ) മുമ്പില്‍ തെളിയിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവ ത്തിന്‍റെ മേല്‍ കറ്റുകെട്ടിപറയുന്ന ഒരു കള്ളവാദി മരത്തില്‍ തൂക്കപ്പെടുമെന്നും അതില്‍ ശാപമൃത്യു വരിക്കപ്പെടുമെന്നും ബൈബിള്‍ പഴയനിയമത്തില്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

"എന്‍റെ നാമത്തില്‍ സംസാരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആജ്ഞാപിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വാക്കെങ്കിലും സംസാരിക്കാന്‍ മുതിരുകയോ മറ്റു ദേവന്‍മാരുടെ നാമത്തില്‍ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്താല്‍ ആ പ്രവാചകന്‍ മരിക്കും." (ആവ: 18:20)

വധശിക്ഷ അര്‍ഹിക്കുന്ന കുറ്റം ചെയ്തവനെ വധിച്ചു മരത്തില്‍ തൂക്കിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ അയാളുടെ ജഡം രാത്രി മുഴുവന്‍ ആ മരത്തില്‍ കിടത്തരുത്‌. ആ ദിവസം തന്നെ അയാളെ സംസ്കരിക്കണം. തൂക്കിക്കൊല്ലപ്പെട്ടവന്‍ ദൈവത്താല്‍ ശപിക്കപ്പെട്ടവനാണ്‌. (ആവ: 21:22, 23).

ഈ കുരിശുമരണം സംഭവിക്കുമെങ്കില്‍ യാഹുദര്‍ അത്‌ ആഹ്ളാദ പൂര്‍വ്വം ആഘോഷിക്കുമെന്നും സംശയത്തിന്‍റെ നിഴല്‍പോലുമില്ലാത്ത രീതിയില്‍ കള്ളം തെളിഞ്ഞതായി വേദപുസ്തകങ്ങള്‍ സാക്ഷിക്കുന്നുവെന്ന്‌ അവര്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുമെന്നും യേശുവിന്നറിയാമായിരുന്നു. ഇതായി രുന്നു അദ്ദേഹം മരണത്തിന്‍റെ കയ്പേറിയ പാനപാത്രത്തില്‍ നിന്നുംരക്ഷപ്പെടാന്‍ ഉത്കണ്ഠപ്പെട്ടത്‌. അല്ലാതെ ഭീരുത്വം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല. അതായത്‌ താന്‍ കുരിശില്‍ മരണപ്പെട്ടാല്‍ തന്‍റെ ജനത വഴിതെറ്റിപ്പോകുമോ എന്നും സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നതില്‍ പരാജയപ്പെടുമോ എന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഭീതി. രാത്രി മുഴുവന്‍ അതീവ ദൈന്യതയോടെയും നിസ്സഹായാവസ്ഥയിലും പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ യേശു മുഴുകിയതിന്‍റെ വിവരണങ്ങളില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച മാനസിക സംഘര്‍ഷവും, ദുഃഖവും ഹൃദയഭേദകമായിരുന്നുവെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ വായിച്ചെടുക്കാം. പക്ഷേ, യഥാര്‍ത്ഥമായ ഈ ജീവിതനാടകം അവസാനത്തോടടുക്കുമ്പോള്‍ വികാര വിക്ഷു്ധിയുടേയും വിഷാദത്തിന്‍റെയും നിസ്സഹായതയുടേയും പരമകോടിയില്‍ അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നുമുയര്‍ന്ന അവസാനത്തെ ദീനവിലാപത്തില്‍ ഇതെല്ലാം നിഴലിക്കുന്നു.

“ഏലി, ഏലി, ലമാ സബക്താനി” എന്‍റെ ദൈവമേ, എന്‍റെ ദൈവമേ, നീ എന്താണ്‌ എന്നെ കൈവിട്ടത്‌?' (മത്തായി 27:46)

ആ വിലാപം കേവലമൊരു മാനസിക വ്യഥയുടെ പ്രകടനം മാത്രമായിരുന്നില്ല. വ്യക്തമായും അത്‌ ഭയാനകതയുടെ അതിരോളം വരുന്നആശ്ചര്യത്തിന്‍റെ ഘടകം കൂടി കലര്‍ന്നതായിരുന്നു. ക്രൂശീകരണത്തിന്‌ മുമ്പ്‌ തന്നെ വേദന ശമിപ്പിക്കാനും മുറിവുണങ്ങാനുമുള്ള കൂട്ടുകളടങ്ങിയലേപനം തന്‍റെ സമര്‍പ്പിതരായ ശിഷ്യന്‍മാര്‍ തയ്യാര്‍ ചെയ്തിരുന്നു. ആലേപനം പുരട്ടി യേശു ബോധത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചുവന്നു. അദ്ദേഹം അത്ഭുതത്തോടെയും ആഹ്ളാദത്തോടെയും വിസ്മയഭരിതനായി തീര്‍ന്നിരിക്കണം. സത്യദൈവത്തിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സ്നേഹം അത്യപൂര്‍വ്വമായി മാത്രം മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ അനുഭവപ്പെടാറുള്ളതുപോലെ അതിരുകളില്ലാതെയും അതിതീവ്രമായും പുന:സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും കരുത്താര്‍ജ്ജിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും. ലേപനൌഷധം നേരത്തെ തന്നെ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടു എന്ന വസ്തുതയില്‍ നിന്നും യേശുവിന്‍റെ ശിഷ്യന്‍മാര്‍ അദ്ദേഹം കുരിശില്‍ നിന്നും ജീവനോടെ രക്ഷപ്പെടുമെന്ന്‌ തീര്‍ച്ചയായും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാം. മരുന്നുകൊണ്ടുള്ള ചികിത്സ അദ്ദേഹത്തിന്‌ ആവശ്യമാണെന്നും അവര്‍ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. (തുടരം)

Saturday, April 24, 2010

യേശു ആഗ്രഹിക്കാത്ത ത്യാഗം (തുടര്‍ച്ച)

ക്രിതുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും - 9

കുരിശില്‍ ബലിയായ യേശു ദൈവപുത്രനാണെന്നാണ്‌ ക്രിസ്തുസഭകള്‍ പൊതുവെ വിശ്വസിക്കുന്നത്‌. അത്‌ ദൈവപുത്രനായ യേശു തന്നയാണെങ്കില്‍ ഈ ആദ്യത്തെ ചോദ്യത്തിന്‌ ലഭിക്കുന്ന ഉത്തരത്തില്‍നിന്നാണ്‌ രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം ഉത്ഭവിക്കുന്നത്‌. അതായത്‌, യേശുവിന്‍റെ ആത്മഗതത്തിലെ "പിതാവേ കഴിയുമെങ്കില്‍ ഈ പാനപാത്രം എന്നില്‍നിന്നും നീങ്ങിപ്പോകേണമേ; എങ്കിലും ഞാന്‍ ഇച്ഛിക്കും പോലെ അല്ല. നീ ഇച്ഛിക്കുംപോലെ ആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു... രണ്ടാമതും പോയിപിതാവേ, ഞാന്‍ കുടിക്കാതെ അത്‌ നീങ്ങിക്കൂടാ. എങ്കില്‍, നിന്‍റെ ഇഷ്ടംആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. അനന്തരം അവന്‍വന്നു" (മത്താ: 26:39,42) ഈ വചനങ്ങളില്‍ രണ്ട്‌ കക്ഷികളെ വ്യക്തമായി കാണാം. അതില്‍രണ്ടാം കക്ഷി ആരാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്‌ ആദ്യത്തെ ചോദ്യം. നമുക്ക്‌ അതിനെ സംബന്ധിച്ച്‌ രണ്ട്‌ സാധ്യതകള്‍ തുറന്നു കിടപ്പുണ്ട്‌.

ഒന്നാമത്തേത്‌ വിപത്‌ ഘട്ടത്തില്‍ താന്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു എന്ന്‌ പിതാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള ദൈവപുത്രന്‍റെ പരാതിയായിരുന്നു ഇത്‌. മറ്റൊന്ന്‌, അവര്‍ രണ്ടുപേരും യാതൊരു യോജിപ്പുമില്ലാത്ത രണ്ട്‌ വ്യക്തിത്വങ്ങളായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത വിശ്വസിക്കാനേഇവിടെ നിര്‍വാഹമുള്ളൂ. അതായത്‌, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഒരുപോലെ പങ്കുവെച്ച്‌ ഒരു ആളത്വത്തില്‍ പരസ്പരം ലയിച്ചുചേര്‍ന്ന്‌ സഹവസിക്കാന്‍ കഴിയാത്ത രണ്ട്‌ വിഭിന്ന വ്യക്തികളായിരുന്നു അവര്‍ എന്ന യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിലേക്ക്‌. ഇവിടെ ഒരാള്‍ പരമോന്നത വിധി കര്‍ത്താവും സകല കാര്യങ്ങളുടെയും അന്തിമ തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ കഴിവുള്ള സര്‍വ്വശക്തനായ വിധാതാവുമാണ്‌. മറ്റയാള്‍ പാവം'പുത്രനും'. അതായത്‌, പിതാവിന്‍റെ സകല ഗുണങ്ങളും അപഹരിക്കപ്പെട്ട, ഒരുപക്ഷേ താല്‍ക്കാലികമായെങ്കിലും എടുത്തുമാറ്റപ്പെട്ട പാവംപുത്രന്‍. അവര്‍ ഇരുവരുടെയും ഉപദേശങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും പരസ്പര വിരുദ്ധമായും വിയോജിച്ച നിലയിലും ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പ്രകടമായിക്കാണുന്നത്‌ ക്രൂശീകരണ നാടകത്തിലെ ഈ അവസാനരംഗത്താണ്‌. ഈ മുഖ്യമായ കേന്ദ്രി ബിന്ദു നാം മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിക്കേണ്ട ഒരു വസ്തുതയാണ്‌.

രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യം ഇതാണ്‌: വ്യക്തിപരമായ ചിന്തയും വ്യക്തിപരമായ മൂല്യബോധവും വ്യക്തിപരമായ കഴിവുകളുമുള്ള രണ്ട്‌ വിഭിന്ന വ്യക്തികളായ ഇവര്‍ രണ്ടുപേര്‍ വേദനയും യാതനയും അനുഭവിക്കുന്നത്‌ അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഒന്നായിരിക്കുമ്പോഴോ അതല്ല ഒന്ന്‌ രണ്ടായിരി ക്കുമ്പോഴോ? ക്രിസ്ത്യന്‍ ദൈവശാസ്ത്രിമാരുമായി സുദീര്‍ഘമായ സംവാദം ആവശ്യമായ വേറൊരു ചോദ്യം, ദൈവത്തിന്‌ വേദനയുംശിക്ഷയും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന സാധ്യതകളെ സംബന്ധിച്ചാണ്‌. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ത്തന്നെ ദൈവത്തിന്‍റെ ഒരു പാതി മാത്രമായിരിക്കുമില്ലാ അത്‌ സഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക. മനുഷ്യനായ മറുപാതിക്ക്‌ തന്‍റെ പ്രകൃ തിയും സൃഷ്ടിയുടെ പ്രത്യേകതയും മൂലം ഈ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദുരൂഹവും വക്രീകൃതവുമായ ഈ തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിലൂടെ നാം വീണ്ടും മുന്നേറുമ്പോള്‍ പ്രകാശം വീണ്ടുംവീണ്ടും മങ്ങിപ്പോകുന്നു. ആശയക്കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്ക്‌ മേല്‍ ആശയക്കുഴപ്പങ്ങള്‍ കുമിഞ്ഞുകൂടുകയും ചെയ്യുന്നു.

മറ്റൊരു പ്രശ്നം, യേശു സ്വയം ദൈവമായിരുന്നെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം ആരെയാണ്‌ അഭിസംബോധന ചെയ്തത്‌? യേശു പിതാവിനോടാണ്‌ അഭ യയാചനകള്‍ നടത്തിയിരുന്നതെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം അപ്പോള്‍ പിതാവിന്‍റെഅവിഭാജ്യമായ ഘടകമാണെന്നായിരുന്നു നമ്മോട്‌ പറയപ്പെട്ടത്‌. ഈ ചോദ്യത്തിന്ന്‌ ഡോഗ്മയില്‍ (ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്ത ക്രിസ്തീയ മതസിദ്ധാന്തങ്ങള്‍) അഭയം തേടാതെ മനസ്സാക്ഷിക്കനുസൃതമായി ഉത്തരംപറയണം. മനുഷ്യയുക്തിക്ക്‌ മനസിലാകും വിധം വിശദീകരിക്കാന്‍ കഴിയാതെ വരുമ്പോഴാണ്‌ അതൊരു ഡോഗ്മയാകുന്നത്‌. ബൈബിള്‍ പ്രകാരം അദ്ദേഹത്തെ പരിശുദ്ധാത്മാവ്‌ കൈവെടിഞ്ഞപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം ദൈവത്തോടായി വിലപിച്ചു: 'എന്തുകൊണ്ട്‌ നീ എന്നെ കൈവെടിഞ്ഞു?'എന്ന്‌. ആര്‍ ആരെ കൈവെടിഞ്ഞുവെന്നാണ്‌ പറയുന്നത്‌? ദൈവത്തിന്‌ ദൈവത്തെ കൈവെടിയാന്‍ സാധ്യമാണോ?

Wednesday, April 21, 2010

യേശു ആഗ്രഹിക്കാത്ത ത്യാഗം

ക്രിതുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും - 8

നമുക്ക്‌ ക്രൂശീകരണ സംഭവത്തിലേക്ക്‌ കടക്കാം. ഇവിടെ നാം പരിഹരിക്കപ്പെടാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു വിഷമസന്ധി അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുന്നു. യേശുവില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കില്‍ യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ച്‌ നമ്മോട്‌ ദൃഢമായി പറയപ്പെട്ടത്‌ പിതാവായ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി സ്വയം സമര്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്നാണ്‌. അതായത്‌ മാനവരാശിയുടെ പാപത്തിന്‌ വേണ്ടി അദ്ദേഹം സ്വയം ബലിയാടായി എന്ന്‌. യേശുവിന്‍റെ ആഗ്രഹ സാഫല്യത്തിന്‍റെ ആ നിമിഷം സമാഗതമായപ്പോള്‍, പാപികളായ മാനവരാശിയുടെ ഒളിമങ്ങിയ പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക്‌ ഒരു പുതിയ യുഗത്തിന്‍റെ പൊന്‍പുലരിയുടെ ആരംഭമായിരുന്നു അത്‌, മാനവചരിത്രത്തിലെ അനര്‍ഘമായ ഈ നിര്‍ണായക മുഹൂര്‍ത്തം അത്യധികം ആഹ്ളാദത്തോടെയും ആമോദ ത്തോടെയും ഹര്‍ഷോന്‍മാദത്തോടെയും യേശു വരവേല്‍ക്കുന്നത്‌ കാണാന്‍ നാം പ്രതീക്ഷയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നേരെ തിരിയുമ്പോള്‍ നാം അത്യഗാധമായി നിരാശരായിത്തീരുകയും നമ്മുടെ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളെല്ലാം വീണടിയുകയും ചെയ്യും. വിജയോന്‍മാദത്തിന്‍റെ ആ അസുലഭ നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ അക്ഷമനായി കാത്തിരിക്കേണ്ട യേശുവിന്‌ പകരം നാം കാണുന്നത്‌ പിതാവായ ദൈവത്തോട്‌ മരണമെന്ന കൈപ്പേറിയ പാനപാത്രം തന്നില്‍ നിന്നകറ്റേണമേ എന്ന്‌ ഏങ്ങലടിച്ചു തേങ്ങിക്കരഞ്ഞുപ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്ന യേശുവിനെയാണ്‌.

അസഹ്യ ദുഃഖത്തിന്‍റെ യാതനാപൂര്‍ണ്ണമായ ആ കാളരാത്രിയില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനാപൂര്‍വ്വം ചെലവഴിച്ച യേശു, ഉറങ്ങിപ്പോയ തന്‍റെ ശിഷ്യരിലൊരാളെ ശകാരിക്കുകയുണ്ടായി. ബൈബിളില്‍ ആ സംഭവം ഇങ്ങനെ വിവരി ക്കുന്നു:

"അനന്തരം യേശു അവരുമായി ഗെത്ത്ശെമന എന്ന തോട്ടത്തില്‍വന്നു. ശിഷ്യന്‍മാരോട്‌: ഞാന്‍ അവിടെ പോയി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചുവരുവോളം ഇവിടെ ഇരിപ്പിന്‍ എന്നു പറഞ്ഞു, പത്രോസിനെയും സെബെദി പുത്രന്‍മാര്‍ ഇരുവരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്‌ ചെന്നു. ദുഃഖിച്ചും വ്യാകുലപ്പെട്ടും തുടങ്ങി: എന്‍റെ ഉള്ളം മരണവേദനപോലെ അതി ദുഃഖിതമായിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ താമസിച്ചു എന്നോടുകൂടെ ഉണര്‍ന്നിരിപ്പിന്‍ എന്നു അവരോടുപറഞ്ഞു. പിന്നെ അവന്‍ അല്‍പ്പം മുന്നോട്ടു ചെന്നു. കമിഴ്ന്നു വീണു: പിതാവേ, കഴിയുമെങ്കില്‍ ഈ പാനപാത്രം എങ്കല്‍ നിന്ന്‌ നീങ്ങിപ്പോകേണമേ; എങ്കിലും ഞാന്‍ ഇച്ഛിക്കുംപോലെ അല്ലാ, നീ ഇച്ഛിക്കും പോലെആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്‍ഥിച്ചു. പിന്നെ അവന്‍ ശിഷ്യന്‍മാരുടെ അടുക്കല്‍വന്നു, അവര്‍ ഉറങ്ങുന്നതു കണ്ടു. പത്രോസിനോട്‌: എന്നോട്‌ കൂടെ ഒരു നാഴികപോലും ഉണര്‍ന്നിരിപ്പാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ലെയോ? പരീക്ഷയില്‍ അകപ്പെടാതിരിക്കാന്‍ ഉണര്‍ന്നിരുന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിക്കിന്‍; ആത്മാവ്‌ ഒരുക്കമുള്ളത്‌, ജഡമോ ബലഹീനമത്രേ എന്നുപറഞ്ഞു രണ്ടാമതും പോയി: പിതാവേ ഞാന്‍ കുടിക്കാതെ അത്‌ നീങ്ങിക്കൂടാ എങ്കില്‍ നിന്‍റെഇഷ്ടം ആകട്ടെ എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു." (മത്തായി 26: 36-43).

ക്രിസ്തീയ കഥ സ്വയം തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വസ്തുതയിതാണ്‌. യേശുവിന്‍റെയും അദ്ദേത്തിന്‍റെ ശിഷ്യന്‍മാരുടെയും പ്രാര്‍ത്ഥനകളും അഭയയാചനകളും പിതാവായ ദൈവം സ്വീകരിച്ചില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, യേശുവിന്‍റെ ശക്തമായ പ്രതിഷേധം നിലനില്‍ക്കേ അവസാനം അദ്ദേഹം ക്രൂശിതനുമായി. മാനവരാശിയുടെ സകല പാപഭാരങ്ങളും സുധീരം സ്വന്തം ചുമലില്‍ വഹിച്ച ത്യാഗമൂര്‍ത്തിയും നിഷ്ക്കളങ്കതയുടെ രാജകുമാരനുമായ യേശു ക്രിസ്തീയ കഥനങ്ങളില്‍ കാണുന്ന അതേ യേശു തന്നെയായിരുന്നോ? അതല്ല മറ്റേതെങ്കിലും വ്യക്തിയോ? ക്രൂശീകരണത്തിനായി പിടിക്കപ്പെട്ട വേളയിലും ക്രൂശിപ്പിന്‍റെ അവസരത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പെരുമാറ്റം യേശുക്രിസ്തുവിന്‍റെ വ്യക്തിത്വത്തിലോ അതല്ല യേശു എന്ന വ്യക്തിക്കു ചുറ്റും നെയ്തെടുത്ത മിത്തിന്‍റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യ ത്തിലേക്കോ ഇതിലേതെങ്കിലുമൊന്നിനുമേല്‍ സംശയത്തിന്‍റെ കരിനിഴല്‍വീഴ്ത്തുന്നു. അതിനെപറ്റി പിന്നീട്‌ പറയാം. നമ്മുടെ വിമര്‍ശന പഠനംനിര്‍ത്തിവെച്ച സ്ഥലത്തേക്ക്‌ ത ന്നെ മടങ്ങാം.

കഠിന ദുഃഖത്താല്‍ യേശുവില്‍ നിന്നുയര്‍ന്ന വിലാപങ്ങള്‍ഉയര്‍ത്തുന്ന മറ്റു സന്ദേഹങ്ങള്‍ ഇപ്രകാരമാണ്‌. ആരാണ്‌ അഗാധ വേദനയുടെ ഹൃദയസ്പര്‍ശിയായ ആ വാക്കുകള്‍ ഉച്ചരിച്ചത്‌? മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുവോ അതല്ല ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തുവോ? അത്‌ മനുഷ്യനായ ക്രിസ്തുവായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ആരാണ്‌ അദ്ദേഹത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചത്‌? ആരാലാണ്‌ അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്‌? എന്തുകൊ ണ്ട്‌ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു? വ്യക്തിപരമായ ചിന്തയും സ്വന്തമായ അനുഭവങ്ങളുമുള്ള സ്വതന്ത്രവും വ്യത്യസ്തവുമായ ഒരു വ്യക്തിത്വം യേശു എന്ന മനുഷ്യന്‍ അവസാനം വരെ നിലനിര്‍ത്തിയിരുന്നു എന്നു സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. ദൈവപുത്രനായ യേശുവിന്‍റെ ആത്മാവ്‌ അതുവരെ വസിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യശരീരത്തില്‍ നിന്നു വേര്‍പെടുന്ന ആ നിമിഷത്തില്‍ അദ്ദേഹം മരിച്ചിരുന്നുവോ? അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ എങ്ങനെ മരിച്ചു? എന്തുകൊണ്ട്‌ മരിച്ചു? മരിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ ദൈവാത്മാവ്‌ വേര്‍പിരിഞ്ഞ ശേഷം മനു ഷ്യശരീരമായിരുന്നു മരിച്ചിരിക്കുക. അപ്പോള്‍ അവശേഷിക്കുന്ന ചോദ്യമിതാണ്‌. മരിച്ചുകഴിഞ്ഞ അതേ മനുഷ്യശരീരത്തിലേക്ക്‌ ദൈവത്തിന്‍റെ ആത്മാവ്‌ വീണ്ടും തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റത്‌ ആരാണ്‌? വീണ്ടും ഉയര്‍ന്നുവരുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ നമ്മെ ചില നിഗമനങ്ങളിലേക്ക്‌നയിക്കുന്നു. അതായത്‌, യേശു എന്ന ദൈവപുത്രനായിരുന്നില്ല ഈ പീഡനങ്ങളെല്ലാം സഹിച്ചത്‌. യേശുവിലെ മനുഷ്യനായിരുന്നു അതത്രയുംഅനുഭവിച്ചത്‌. അങ്ങേയറ്റത്തെ ആകുലാവസ്ഥയില്‍ വിലാപങ്ങള്‍ പൊഴിച്ച്‌ യേശു കരഞ്ഞപ്പോള്‍ ദൈവപുത്രനായ യേശു നിര്‍വികാരനും അനുഭാവശൂന്യനുമായി നോക്കിനില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ മനുഷ്യ രാശിക്കുവേണ്ടി പീഡനങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങിയത്‌ മനുഷ്യനായ യേശുവല്ല മറിച്ച്‌ ദൈവപുത്രനായ യേശുവാണെന്ന അവകാശവാദം എങ്ങനെ ന്യായീകരിക്കാനാകും? ഇനി മറ്റൊരു സാധ്യത, മനുഷ്യനായ യേശുവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ദൈവപുത്രനായിരിക്കാം വിലപിച്ചതെന്ന്‌ കരുതുക. ഒരുപക്ഷേ പുതിയൊരു ജീവിതം തനിക്ക്‌ കൂടി ലഭിക്കുമല്ലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ യേശുവിലുള്ളമനുഷ്യനും ആള്‍താരയില്‍ പുത്രനോടൊപ്പം ബലിയായിരുന്നിരിക്കാം. പുത്രനായ യേശുവിനോടൊപ്പം ബലി അനുഭവിച്ച യേശുവിലെ മനുഷ്യന്‌ സാക്ഷാല്‍ക്കാരത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രതീക്ഷക്ക്‌ വലിയ ഉറപ്പൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും താനും ബലിയാവും. ഒരു വെടിക്ക്‌ രണ്ട്‌ പക്ഷികളെ കൊന്ന ദൈവത്തിന്‍റെ നീതിബോധം ഏത്‌ തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു എന്നത്‌ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട മറ്റൊരു പ്രഹേളികയാണ്‌. (തുടരും)

യേശുവിന്‌ പാപപരിഹാരം സാധ്യമല്ല!

ക്രിസ്തുമതവും ക്രിസ്ത്യാനികളും - 7

അവസാനത്തേതും എന്നാല്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടതുമായ പ്രശ്നം ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയുടെ മകനായി പിറന്ന യേശുവിന്‌ എങ്ങനെ പാപരഹിതനായിരിക്കാന്‍ കഴിയും എന്നതാണ്‌. ആദമിന്‍റെയും ഹവ്വയുടെയും പാപം നിര്‍ഭാഗ്യവാന്‍മാരായ ഈ ദമ്പതികളുടെ മുഴുവന്‍ സന്തതിപരമ്പരകളേയും പാപപങ്കിലമാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ അതിന്‍റെ സ്വാഭാവിക പരിണതി എന്ന നിലയ്ക്ക്‌ എല്ലാ ആണ്‍പെണ്‍ സന്തതികളിലേക്കും ഈ പാപവാസന സംക്രമിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. ഒരുപക്ഷേ, സ്ത്രീജനങ്ങള്‍ ഈ പാപസംക്രമത്തിന്‌ കൂടുതല്‍ വിധേയമായിട്ടുണ്ടാകും. കാരണം ആദമിനെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുവാന്‍ പിശാച്‌ ഉപകരണമാക്കിയത്‌ സ്ത്രീയെയായിരുന്നുവല്ലോ. ആയതിനാല്‍ പാപത്തിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വം ആദമിനേക്കാള്‍ കൂടുതലായി ഹവ്വയുടെ ചുമലിലാണ്‌ വന്നുവീഴുക. യേശുവിന്‍റെ ജനനത്തെ (പിതാവില്ലാത്ത ജനനം) സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വ്യക്തമായും ഹവ്വായുടെ പുത്രിയായിരുന്നു (കന്യാമറിയം) ബഹുഭൂരിപക്ഷം പങ്കും നിര്‍വ്വഹിച്ചത്‌. ഇവിടെ ശക്തമായി ഉയര്‍ന്നുവരുന്ന ചോദ്യമിതാണ്‌: മനുഷ്യ മാതാവിന്‍റെ ജീന്‍ വഹിക്കുന്ന യാതൊരു ക്രോമോസോമും ജനിതകപരമായി യേശുവിന്‌ നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടില്ലേ? നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ആദമിന്‍റെ സന്തതിപരമ്പരകളിലേക്ക്‌ പകര്‍ന്ന പാപത്തില്‍ നിന്നു രക്ഷപ്പെടാന്‍ യേശുവിന്‌ സാധ്യമല്ല. യേശുവിന്‌ തന്‍റെ മാതാവില്‍ നിന്ന്‌ യാതൊരുവിധ ക്രോമോസോമും നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജനനത്തിലെ അത്ഭുതം ഇരട്ടിക്കുന്നു. മാതാവില്‍ നിന്നും പിതാവില്‍ നിന്നും ക്രോമോസോ മുകള്‍ പകര്‍ന്നു ലഭിക്കാതെ ഒരു കുഞ്ഞ്‌ ജനിക്കുക എന്നത്‌ അതിശയകരം തന്നെയാണ്‌. ഹവ്വയില്‍ നിന്ന്‌ ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട ആ ക്രോമോ സോം ഉണ്ണിയേശുവിന്‌ പകര്‍ന്നു നല്‍കിയപ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ട്‌ സഹജമായ പാപപ്രലോഭനം അത്‌ സംവഹിച്ചില്ല എന്നത്‌ ദുരൂഹമായിരിക്കുന്നു! ക്രിസ്തീയ സഹോദരന്‍മാരുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച്‌ യേശുവിന്‌ മാനവരാ ശിയുടെ പാപം വഹിക്കാന്‍ അത്തരമൊരു പാപരഹിതത്വം ആവശ്യമാണ്‌. ഈ ഒരേയൊരു ഉപാധിയിലാണ്‌ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ യേശുവില്‍വിശ്വസിക്കുന്നത്‌. ഏതായാലും യേശു അങ്ങനെ പാപരഹിതനായി ജനിച്ചുഎന്നുതന്നെ കരുതുക. അപ്പോള്‍ മറ്റൊരു പ്രശ്നം ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുമതം ആവിര്‍ഭവിക്കുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ മരിച്ച്‌ മണ്ണടിഞ്ഞ ആദം സന്ത തികളുടെ കാര്യത്തില്‍ എന്താണ്‌ സംഭവിക്കുക എന്ന്‌ ഒരാള്‍ക്ക്‌ ചോദിക്കാവുന്നതാണ്‌.

അഞ്ചു ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലായി തലമുറ തലമുറയായി ലോകം മുഴുവന്‍പരന്നു കിടന്നിരുന്ന ആ മനുഷ്യര്‍ കോടാനുകോടിയായിരുന്നു. അതുവരെ ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത തങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ യേശുവിനെ സംബന്ധിച്ച്‌ കേള്‍ക്കുക പോലും ചെയ്യാന്‍ യാതൊരു സാധ്യതയോ, പ്രതീക്ഷയോഇല്ലാതെ, യേശുവിന്‌ മുമ്പുള്ള ജനസമൂഹം ജീവിച്ചുമരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. വാസ്തവത്തില്‍ ആദമിനും യേശുവിനും ഇടയിലുള്ള മനുഷ്യസമൂഹം തീര്‍ച്ചയായും കാലാകാലത്തേക്കായി നരകത്തിലെറിയപ്പെടുന്നതായിട്ടാണ്‌ കാണപ്പെടുന്നത്‌. എന്തുകൊണ്ട്‌ അവര്‍ക്ക്‌ പാപപ്പൊറുതിയുടെ വിദൂരമായ അവസരം പോലും നല്‍കപ്പെട്ടില്ല? പൂര്‍വ്വകാല പ്രാബല്യത്തോടെ അവര്‍ക്ക്‌ യേശുക്രിസ്തുവിനാല്‍ പൊറുത്തുകൊടുക്കപ്പെടുമോ? അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ എങ്ങനെയാണ്‌ പൊറുത്തുകൊടുക്കുക?

കൊച്ചുദേശമായ ജൂദിയയെ അപേക്ഷിച്ച്‌ ലോകത്തുള്ള ബഹുഭൂരിഭാഗം സ്ഥലങ്ങളിലെ ജനങ്ങളും യേശു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്ത്‌തന്നെ അദ്ദേഹത്തെപ്പറ്റി അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അവര്‍ക്ക്‌ എന്ത്‌ സംഭവിക്കും? അവരാരും തന്നെ യേശുവിന്‍റെ ദൈവപുത്രത്വത്തില്‍ വിശ്വസിക്കുകയോ അവര്‍ക്ക്‌വിശ്വസിക്കാനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. അവരുടെ പാപം ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതെ പോകുമോ? അതല്ല അവര്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമോ? അവര്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലെങ്കില്‍ എന്തു കാരണത്താലാണ്‌ ശിക്ഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കുക? ഇനി അവര്‍ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ അതിന്‍റെ യുക്തിശാസ്ത്രമെന്ത്‌? അവര്‍ക്ക്‌ എന്ത്‌ അവസരമാണ്‌ നല്‍കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്‌? അവര്‍തികച്ചും നിസ്സഹായരായിരുന്നുവല്ലോ. കേവലനീതിയെ കുറിച്ച്‌ എന്തൊരുവിക ലമായ ഭാവന!